பிறப்பு கேட்காமலே கிடைத்த சாபம்...

மரணம் கேட்டும் கிடைக்காத வரம்...

Mar 27, 2012

பிரதிகள்...


எதுவுமே புதிதில்லை
நீ
நான்
நம் கனவுகள்
சில கவிதைகள்
எல்லாமே...
யாரோ ஒருவர் நமக்கும் முன்னரே
கனவுகளையும்
கவிதைகளையும்
எழுதியிருக்கக் கூடும்
வெறும் பிரதிகளே நம்முடையவை
இது வரை எவருமே
எழுதி விடாத
கூறி விடாத ஒன்றை
நீயும் நானும்
சொல்லாமலே இருப்போம்
அதில் தான்
மிஞ்சியிருக்கிறது
உண்மையான கனவும் கவிதையும்...

கனவு...


ஆகப் பெரும் கனவைச் சுமந்தபடி அலைகிறேன்
அதுவோ தன்னில் சில சூரியன்களை நடுகிறது
நட்சத்திரங்களை வாரியிறைக்கிறது
ஒரு பேரலை ஒதுக்கிய சங்கென மணல் வெளியில்
மாறிக் கிடக்கிறது நானெனும் சுயம்
மெல்ல மெல்ல விரிகிறது அதன் பிரபஞ்சவெளி
எண்ணிலடங்கா நிலவுகள் தன் பாதையில்
என்னைச் சுற்ற மயங்கிச் சரிகிறேன்
பல கோள்களும் அதன் பாதைகளுமாய் நீளும் கனவில்
எதோ ஒன்றில் மழையடிக்கிறது
எதொ ஒன்றில் வேர் பிடித்து பூ பூக்கிறது
கனவுக்குள் ஒருவன் என்னைப் போலவே
தனிமையில் எதையோ தேடி அலைகிறான்
முன் பின்னறியா அவனுக்கும் இருக்கிறது
எனக்கிருக்கும் அதே முகத்தின் சாயல்
சுற்றிலும் சில் வண்டுகள் பறக்க
அவன் எதையோ பிடிக்க முயல்கிறான்
களைத்துப் போகிறான்
அக்கனவினால் நான் அழிக்கப் படலாம்
அழிவது மிக ரகசியமாய் எனக்கே தெரியாமல்
நடந்து விடக் கூடும்
ஏன் அது உங்களுக்கும் தெரியாமல் இருக்கலாம்
மெதுவாய் கண்கள் வலிக்கிறது
பாரமொன்றை சுமப்பது போல்
கனக்கிறது மனதும் தலையும்
திடுமென விழிக்கையில் தொலைவில் அலைகிறது
அப்பெருங் கனவு
அதன் கரையில் நான்
கவிதைகளால் வசியம் செய்து அக்கனவை அடைக்கிறேன்
என் முன் சிறு துகளெனக் கிடக்கிறது அக்கனவு
அதனிடம் சொல்கிறேன்
நானொரு மாபெரும் கனவு
என்னில் ஆயிரம் பிரபஞ்சங்கள்
அதில் நானே படைக்கிறேன் நானே அழிக்கிறேன்
கனவுகளும் அதில் அடக்கம்
மெல்ல மெல்ல அழிக்கத் தொடங்கினோம்
என் கனவுகளை நானும்
என்னை என் கனவுகளுமாய்...

Mar 9, 2012

அன்புள்ள அம்மாவுக்கு....


உன் எல்லா உரிமைகளையும்
மூன்று முடிச்சுக்காகவும்
பெற்றெடுத்த எனக்காகவும்
துறந்து நிற்பவளிடம் எப்படிச் சொல்ல?
அறுபதை நெருங்கி விட்ட பிறகும்
ஆடு மேய்க்க வேண்டுமென்கிறாய்
களை பறிக்கவும்
நெல் நடவும்
பருத்தி எடுக்கவும்
இன்னமும் கூட வயல் நோக்கி
காலணிகள் இன்றி தனியே நடக்கிறது உன் கால்கள்...
அதிகாலை உன் தேநீர் வாசத்தில் மட்டுமே
நான் கண்விழித்திருக்கிறேன்
நீ விற்குப் புகையில் சுடுநீர் வைக்க
குளித்து விட்டு கிளம்பி இருக்கிறேன்
......
...
..
இன்று
உன்னை விட்டு சிறு தொலைவில் இருக்கும் போதும்
காய்ச்சலில் கிடந்த எனக்கு வைத்துக் கொடுத்த
மிளகு ரசம் இன்னும் கூட நாவுக்கடியில் ருசிக்கிறது...
நீ நம்பும் தெய்வங்களை விட
நீ தான் பெரிய தெய்வம் என தெரியுமா உனக்கு,
கல்லூரிக்கு செல்லும் நாளில்
நீ கொடுத்த ஐந்து ரூபாயில்
ஒரு ரூபாயை திருப்பிக் கொடுத்திருக்கிறேன்
உன் வியர்வையின் அடர்த்தி அதிகமென,
இன்று நான் கொடுக்கும் ஆயிரங்களும்
அத்தகைய மதிப்பில்லாதவை காரணம்
என் குளிர் அறையில் வியர்ப்பதே இல்லை...
எனக்குத் தெரியும் நீ அலைந்த வெயிலில் பெற்றது
எனக்கான இந்த சுகவாழ்வென...
ஒவ்வொரு முறை கிளம்பும் போதும்
சொல்லுவாய்....
"பத்தரமா போய்ட்டுவா சாமி..."
உன் முன்னால் அழக் கூடாதென
சற்று தள்ளி வந்து அழுவேன் தனிமையில்...
இன்று உலக மகளிர் தினமாம்
உனக்கு வாழ்த்துச் சொன்னால்
உன்னிடமிருந்து யதார்த்தமாய் வரும்
"அப்படினா?"
இக் கேள்விக்கு எப்படி விடை சொல்ல...

Mar 8, 2012

கலைக்கும் காற்றாய்...


நிலவின் இருண்ட பக்கமாய்-நீ
உதாசீனப்படுத்திய என் பிரியம்
காட்டாறு அடித்து வந்த கூழாங்கற்களாய்
உருண்டு உருண்டு கடக்கும்
உன்னோடு பேசாத என் மெளனங்கள்
கருக்கொண்டும் பொழியாத
காற்றலைத்த மேகமாய்-விரவிப்போன
நீ கேட்காத என் வார்த்தைகள்
குழந்தை தட்டி விட்ட பால்சோற்று விள்ளலாய்
மண்ணில் கிடக்கும் என் நேசம்
பொங்கும் போதெல்லாம்
நெருப்பணைக்கப்பட்ட பாலாய்
ஆடை படிந்தே கிடக்கும் என் பாசம்
ஊதிப்பெரிதான பலூனில்
ஊசியாய் இறங்கும்
என்னைக் காணும் போதான
உன் முகத்திருப்பல்கள்
உதிர்கின்ற போதும் மண்ணை
முத்தமிட்டே வீழும் பவளமல்லியாய்
உனைச் சுற்றியே கவிழும் என் நினைவுகளைக்
கவலையேபடாமல்
கலைத்து விட்டுப் போகிறாய்
காற்றைப் போல்.......